Śnieżka – najwyższy szczyt Karkonoszy

Śnieżka – najwyższy szczyt Karkonoszy

Kiedy będziemy w Karkonoszach warto pomyśleć o wyprawie na Śnieżkę, najwyższy szczyt całych Sudetów. Rozpościera się z niej wspaniały widok na Kotlinę Jeleniogórską i czeską stronę Karkonoszy.

Szczyt ten położony jest na granicy polsko-czeskiej, góruje nad Kotliną Jeleniogórską, wystając 200 metrów ponad Równię pod Śnieżką. Śnieżka należy do Korony Europy, Korony Gór Polski, Korony Sudetów oraz Korony Sudetów Polskich.

Śnieżka była jedną z pierwszych gór europejskich, którą licznie odwiedzali turyści. Wiązało się to głównie ze względnie niewielkimi trudnościami technicznymi wejścia na szczyt oraz z faktem, że już od XVI wieku liczni kuracjusze przybywali do pobliskich Cieplic Zdroju, a dobrze widoczna Śnieżka, dominująca wizualnie nad całymi Karkonoszami, była dla nich ciekawą atrakcją. Istotnym czynnikiem były też liczne, jak na owe czasy, duże budy pasterskie i dobra sieć szlaków prowadzących pod sam wierzchołek, co wiązało się z dość znacznym zaludnieniem przedgórza Karkonoszy oraz powszechnością wypasu w samych górach. Poza tym w latach 1563–1566 dokonano pierwszego pomiaru wysokości Śnieżki. Chociaż otrzymany wynik 5500 metrów był z gruntu błędny, to dał podstawę do utrzymywania przez długi czas, że jest to jedna z najwyższych gór Europy.

Jednego z pierwszych potwierdzonych grupowych wejść na Śnieżkę dokonano 7 sierpnia 1577, wówczas gdy znalazła się tam grupa 12 mieszczan z Trutnova. Natomiast w 1677 weszli na szczyt pierwsi polscy turyści Michał Kazimierz Radziwiłł i Teodor Billewicz. Kiedy 10 sierpnia 1681 na szczycie góry opat cystersów z Krzeszowa poświęcił, budowaną od 1665 z bloków miejscowych skał, kaplicę pod wezwaniem jednego z bardziej czczonych wówczas świętych – św Wawrzyńca, to do walorów turystycznych szczytu doszły także walory pielgrzymkowe. Przez pierwsze 100 lat po zbudowaniu kaplicy odbywały się w niej msze 5 razy w sezonie letnim, zaś na najbardziej uroczystą z nich 10 sierpnia, przybywało około 200 pielgrzymów. Poza tym kaplica służyła schronieniem w razie częstej na Śnieżce niepogody. Stąd już w 1696 wyłożono w kaplicy księgę wpisów dla turystów i pielgrzymów. W ostatnich latach XVII wieku na szczyt góry wchodził kilkakrotnie pierwszy naukowiec badający jej przyrodę i historię górnictwa, Georg Anton Volkmann, autor Silesia subterranea z 1720.

Chociaż wielu wędrowców skarżyło się w księdze na duże trudności wędrówki, to w istocie wspinaczka nie była zbyt trudna, skoro w roku 1715 szczyt zdobył 83-letni mężczyzna. Już w XVIII wieku na górę wchodzili turyści z odległych krańców Europy: w 1792 pierwszy Rosjanin, w 1795 pierwszy Hiszpan, zaś w 1800 Amerykanin John Quincy Adams, przyszły prezydent USA, który Śnieżce poświęcił nie tylko relację, ale także i wiersz opublikowane w 1804 (w następnych latach wydane też po francusku i niemiecku). W drugiej połowie XVIII wieku osłabł ruch pielgrzymkowy, a większość wejść miała charakter turystyczny. O skali tego ruchu mówi fakt, że w sezonie (17 maja – 27 września) z 1786 w księdze na szczycie zapisało się 230 osób, w 1801 – 551 turystów, zaś w 1828 – 808 odwiedzających. Wobec szybkiego wzrostu ruchu turystycznego oraz spadku ilości pielgrzymów w 1824 kaplicę tymczasowo przekształcono na schronisko turystyczne. 23 lipca 1873 ze szczytu Śnieżki wysłano pierwszą ilustrowaną kartkę pocztową, w 1897 wysłano ich 12 tys, natomiast w roku 1900 dzienna sprzedaż pocztówek na Śnieżce wynosiła 1500 sztuk.

W 2006 roku szczyt Śnieżki zdobył niepełnosprawny sportowiec – Jarosław Rola i był pierwszą osobą, poruszającą się na wózku, której udało się wjechać na ten szczyt.

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *